Beste gasten en paardrijvrienden,

op donderdag, 1 september 2011, hebben wij met veel verdriet afscheid genomen van onze grote vriend Puck.
Puck kon steeds slechter lopen maar hij wilde niets missen, wilde overal nog bij zijn, deed zijn uiterste best bij het land te komen en de rijbak, als we daar met de gasten bezig waren. Het kostte hem echter steeds meer moeite en kracht.
Mentaal wilde hij nog zo graag, maar zijn lijf werkte niet meer mee. Onze lieve Puck heeft ontzettend veel kilometers in de poten zitten. Hij deed niets liever dan mee gaan op trail en legde de afstand eigenlijk wel 2x of meer af, rende langs de groep, hield alles in de gaten, schoot het bos in en als je dacht: hij vindt ons nooit meer terug, dan was hij daar ineens weer. Hij genoot ervan om mee te gaan, genoot ook van de aandacht die hij van de gasten kreeg. Tot het einde toe bleef hij iedereen uitdagen een steentje weg te schoppen of te gooien en deed dan nog alle moeite het te gaan halen.
Lieve, lieve Puck, we hebben helaas de beslissing moeten nemen je te laten gaan maar het is goed zo. Je bent bij Sachem en kunt nu samen met hem mooie tochten maken.
Bedankt voor je waakzaamheid, goede zorgen, liefde en mooie herinneringen die je ons hebt gegeven.

Dag lieve Puck.....